Znawca jazzu. Nie żyje Andrzej Patlewicz

Andrzeju, R.I.P.

Bardzo przykra wiadomość. To była nasza ulubiona audycja w radio.. dziękujemy Panu Andrzejowi za wszystkie te muzyczne wieczory...

Jakże mi przykro ,ze odszedł Pan Andrzej. Myślałam ,że to tylko chwilowa nieobecność na antenie. Czekałam na Jego powrót.

Andrzeja poznałem pod koniec lat 70-tych. Spotkaliśmy się we Wrocławiu na którymś festiwalu Jazz nad Odrą. Wtedy okazało się że obaj jesteśmy z Jeleniej Góry. Czasami, gdy wyjeżdżałem na kajaki, Andrzej zastępował mnie w prowadzeniu mojej dyskoteki Spektrum – wtedy w Kawiarni u Koka, w Karpaczu. Później pożyczałem mu płyty, których on nie miał - m.in. wczesne winyle Quincy Jonesa, a ostatnio flecisty Herbie Manna. Często spotykaliśmy się na obiadach w Relaksie, gdzie opowiadał o swoich nowych nabytkach muzycznych oraz o świetnych nowych, młodych muzykach i wokalistkach amerykańskich i europejskich. Rozmawialiśmy też o jazzie w radio i w telewizji. Zawsze byłem zdania, że czasami oba te media więcej czynią zła niż dobra, w propagowaniu tej muzyki, zbyt często prezentując trudny i niekomunikatywny jazz, co zniechęca słuchaczy mniej osłuchanych i zaawansowanych. A przecież repertuar jazzu jest ogromny i mocno zróżnicowany. Są utwory, które maja charakter jazzowy (pop-jazz, jazz-funk, swing, czy chillout-jazz), ale dają się słuchać, a nawet trafiają na listy przebojów, z czego nie zawsze zdają sobie sprawę słuchacze. Często przyznawał mi w tym rację, dlatego bardzo się ucieszyłem, gdy Andrzej zaczął prowadzić niedzielne wieczory jazzowe, tym bardziej, że prezentował muzykę akurat dla mnie, jakby na moje zamówienia, tak na 99%. Zazdrościłem Mu tych nowych płyt, które przysyłano mu z wytwórni z całego świata, jako kierownikowi festiwalu Jazz Krokus oraz redaktorowi radiowemu od jazzu w Polskim Radiu Wrocław.

Trzeba uczcić i upamiętnić Pana Andrzeja jakimś festiwalem Jazzowym albo rockowym albo JazzRockowym.

Szokująca informacja, będziemy pamiętali i wspominali [*] :(

JAZZ . BÓG ma Go u Siebie .Amen