"Szli przez pustynię i ginęli w piasku". 110. rocznica ludobójstwa Ormian

A miasto Gaza założyli Filistyni. Tysiące lat historii miasta! I teraz buldożery wywożą gruz zburzonej Gazy. Hektar po hektarze, kolejne kilometry kwadratowe zamieniane w goły grunt pod budowę czegoś całkowicie innego, nowego, z poprzednią historią - niezwiązanego. Przypominają się plany z Generalplan Ost. Te zrealizowane na Zamojszczyżnie, gdzie też buldożery równały z ziemią zgliszcza po spalonych polskich wioskach. I te, o których opowiadał Moczarskiemu Jurgen Stroop - Warszawy bez najmniejszego okruchu polskiej historii, wymordowanej, zlikwidowanej, splanowanej... Ludobójstwa - to nie tylko historia, to nasza współczesność...

Gdyby ludobójstwa były potępiane, karane, nagłaśniane - tak często by się nie powtarzały. Jeśli jednak za wymordowanie dwustu tysięcy Polaków w ramach ANTYPOLSKIEJ operacji NKWD nie odpowiedział nikt (a mało kto o zbrodnie tej w ogóle wie), gdyby odpowiedzialny za wymordowanie kilkudziesięciu tysięcy Polaków z warszawskiej Woli stanął przed sądem a nie został w RFN szanowanym politykiem - do eskalowanego dziś w Gazie kolejnego ludobójstwa - być może by nie doszło.

Zapominanie, zakłamywanie wielkich zbrodni - rozbestwia nowych ludobójców. Gdyby pamięć o tragedii Ormian była silniejsza to może nie byłoby dziś zbrodni w palestyńskiej Gazie.

Bardzo, ale to bardzo tęsknimy do kolejnych felietonów Królowej Felietonu Radiowego.

Roman Dmowski pisał, że czy nam się to podoba, czy nie, w polityce liczy się tylko i wyłącznie to, co możesz innym zaoferować i czym innym możesz zagrozić. My nie raz nie mieliśmy dostatecznie dużo ani jednego ani drugiego. I nie mieli i nie mają tego dość dużo Ormianie. I stąd nasze i ich tragedie.

Ludobójcy z OUN - UPA bestialsko mordowali nas, tak jak i Ormian. Mamy z Ormianami wspólnotę losu, rozumiemy się, jesteśmy sobie bliscy.

Pani Redaktor Maria Woś, jestem głęboko poruszony i oczarowany , jakie przyniósł mi ten felieton, będący formą refleksji z okazji 110. rocznicy ludobójstwa Ormian. Odczułem w nim sprawiedliwość, uczciwość i solidarność z naszym nieuleczalnym bólem historycznym. Ara Sayegh

Niech głos Sprawiedliwego - Pani Redaktor Marii Woś - niesie się w świat i budzi sumienia. Tak, Ormianie Polscy zawsze przyjmowali polską rację stanu, nie tracąc nic ze swojej tożsamości. Za deklarację miłości również ukłon głęboki w stronę Pana Artura Adamskiego

Polscy Ormianie to obok polskich Tatarów jedyna polska mniejszość, która nigdy nie wystapiła przeciw Polsce i Polakom. Wszystkie inne, niestety, w bardzo dużej części, wbijały nam nóż w plecy, "odwdzięczając się" za gościnę, za danie azylu, często za - ocalenie. Niestety - tak zachowywała się wielka część wszystkich innych i zawsze w chwilach dla Polski najbardziej krytycznych. A polscy Ormianie i polscy Tatarzy - ani nie zdradzili ani nie zawiedli nas nigdy. Dlatego cenię ich, kocham i szanuję. I jestem wdzięczny - za przyzwoitość, za to że są z nami na dobre i na złe.

Polakom Ormian chyba łatwiej zrozumieć, bo sami też przez całe pokolenia doświadczaliśmy obojetności świata. Bo ważniejsze były relacje z Rosją, z Niemcami, Z Austrią niż z "jakimiś tam Polakami tak mało mającymi wielkim do zaoferowania"... Teraz też Turcja dla wszystkich ważniejsza i jescze rośnie w siłę a Azerbejdżan to jak "filia Turcji". Od Turcji wielu coś może dostać i wielu może Turcja czymś zagrozić. A Ormianie czy Kurdowie - co mogą dać, czym zagrozić? Okrutny koszmar wielkiej polityki...

Zespół monumentow upamiętniających ludobójstwo dokonane na Ormianach jest ogromny, góruje nad Erewaniem. Straazliwa historia. A pytania Lemkina niestety dotyczą nie tylko wymordowanych Ormian.

Przed rokiem niemal całą Armenię zjeżdziłem dość dokładnie. Kraj nieduży, taksówka wynajmowana na cały dzień, po przeliczeniu kosztów na czworo pasażerów, kosztuje bardzo tanio. Byliśmy i tam, gdzie strzelają, choć nie co dzień, do wymiany ognia jednak co jakiś czas tam dochodzi. Właśnie trwały też protesty przeciw zgodzie władz Armenii na zaanektowanie przez Azerbejdżan kolejnych kilku ormiańskich wiosek. Widoczny z wielu miejsc w Armenii Ararat - dość daleko za obecną granicą z Turcją ... Smutne to wszystko bardzo. Tym bardziej, że Ormianie zawsze w Polsce byli jedną z paru mniejszości najbardziej wiernych swojej drugiej, polskiej ojczyżnie ...