"Te oczy, ta głowa, to serce..."

Nieprawdopodobna jest zdolność Pani Redaktor "malowania" swych opowieści. Słuchając dosłownie jakbym widział drążcą, drobną, nastoletnią Marię Cząstkę, jakbym ze ściśniętym sercem widział desperacko włóczącą się nad Odrą. I ze wzruszeniem widziałem (!) te łzy w oczach przerażonej dziewczyny. A potem dobrotliwy uśmiech doktora. Pani nie tylko maluje, Pani filmy włącza w wyobrażni swoich słuchaczy :) !!

Piękne wspomnienie, zaprawione oczywistą goryczą, ale piękne i ogromnie ważne. Bezcenny zapis polskiej historii, polskiego losu. Dzięki stukrotne!

Odbudowa Wrocławia, zaprowadzanie w nim polskości, budowa w nim instytucji naukowych to jeden z ogromnie chwalebnych fragmentów polskiej historii. Warunki ustrojowe były jakie były. Były - skrajnie złe. A pomimo tego, na dymiących jeszcze gruzach, ten nasz Wrocław, polskie zycie kulturalne i naukowe w tym naszym Wrocławiu budowano i - zbudowano. Wielkie, ogromne, prze - ogromne osięgnięcie!

Uff... Jest felieton naszej Kochanej Pani Redaktor!