Wyprostuj się!

Łódź dziękuje i kłania się nisko.

Cichociemnym zostawało się po przejściu całego szeregu testów. Jednym z nich było dowiezienie do aresztu angielskiej policji z informacją, że to przestępca wyjątkowo sprawny i niebezpieczny i że trzeba go pilnować nadzwyczaj skrupulatnie. I Cichociemnym zostawał tylko ten, który potrafił z tego nadzwyczaj pieczołowicie pilnowanego aresztu uciec a następnie umknąć pościgowi. Rzecz jasna - nie ginąc przy tym, bo angielska policja, przekonana że ma do czynienia ze straszliwym zbrodniarzem, strzelała do uciekającego nie oszczędzając amunicji. I zawsze strzelała tylko tak, żeby zabić.

Do Polski zrzucono 316 Cichociemnych. Każdy dokonał czynów nieprawdopodobnych, bo byli to najlepsi komandosi. Najlepsi z komandosów wszystkich armii świata. Hitlerowskim Niemcom zadawali kolosalne straty. Jak wielkie uwierzyć byłoby trudno, gdyby sami Niemcy ich nie dokumentowali. 95 walczyło w Powstaniu Warszawskim. 102 - zginęło w walce. 64 walczyło w oddziałach Żołnierzy Wyklętych, 83 - trafiło do łagrów NKWD, 31 - do niemieckich obozów śmierci. 77 - sądy komunistycznego reżimu skazały na śmierć a 22 na wieloletnie więzienie.

Gdyby Pan Major Trybus dożył naszych czasów - też byłby dziś prześladowany, przez "główny nurt mediów" opluwany. Bo na szczytach wspólczesnej "elyty" są następcy różnych Baumannów, Schnepfów, Bermannów i innych antypolskich katów. To oni do końca życia byli na najwyższych stołkach, to im przyznano, przywracane obecnie, bizantyjskie emerytury, to ich dzieci odziedziczyły po nich majątki, wpływy, stanowiska. A o ofiarach tych katów, takich do jakich należał bohater narodowy Pan Major Trybus - pies z kulawą nogą pamięta. I tylko postacie tak szlachetne, jak Pani Redaktor, o takich Polakach przypominają.

O ileż ubożsi jesteśmy nie znając takich historii, takich biografii ...

Grzech nie pamiętać o takich ludziach. Dziękuję.

Pani Redaktor Maria Woś - niezrównany strażnik naszej narodowej pamięci.

Pomnik temu człowiekowi a przyznanie wspaniała tablica pamiątkowa się należy.

Przepiękny kawałek polskiej i wrocławskiej historii. Dziękuję.

Portal Radia Wrocław właśnie mnie powiadomił, że moje wpisy to... spam. Czegóż to się czlowiek o sobie nie dowiaduje... :(

Lwów kochać można z miliona powodów. Ale wystarczy choćby ten jeden, że dał nam Panią Redaktor Marię Woś.

Powiedzieć, że opowieść bardziej, niż niesamowita (w najbardziej superlatywnym tego pojęcia znaczeniu) to nic nie powiedzieć. Dziękuję!