Najprościej...

Maestro Mario! Za każdym razem, gdy słucham, co mówisz, myślę sobie: no nie, już nic lepiej nie zostanie ujęte. A tu się okazuje, że następny felieton i... no nie, już nic lepiej nie zostanie ujęte. I tak ciągle. Mario, masz w głowie niewyczerpane (zaczarowane?) źródło (lustro?), którym widzisz, słyszysz, czujesz, wartościujesz dziejące się zjawiska. Nie wiem, jak lepiej ująć stan mojego zachwytu. Pewnie ten stan jest udziałem innych słuchaczy również. Zauważ, że pod Twoimi felietonami prawie nie ma komentarzy, bo po Twoich słowach każde wypowiedziane zdanie zda się płytkie i wulgarne, jeżeli nawet nie będzie tam słów wulgarnych. Z uszanowaniem, Romana Obrocka