Oficjalnie: Michał Zadara będzie nowym dyrektorem Teatru Polskiego. Jaka jest jego wizja tego miejsca?

Powodzenia, ale bez gruntownych porządków nic z tego nie będzie

Po upadku PRL-u i TOTALNEGO UPADKU POLSKIEJ KULTURY teatry w Polsce staly sie JEDYNYMI na Swiecie, gdzie; - Najwazniejsze jest AntyPOlskosc, bo to daje filmowcom Oskary a Oldze dalo Literackiego Nobla przy SLABEJ tworczosci. - dyrektor Michal ZADRA rozpoczyna kariere POprawnie, czyli od AntyPOlskosci Oczywiscie bedzie mial POparcie marszalka, departamentu "Kultury" i przewodniczacego Sejmiku

wesoly kawal There was a farmer who had a tree-legged pig with a wooden leg. And he bragged on this pig to everybody who came to visit. The farmer would tell how this pig had saved him from a fire. People would be amazed! And he'd say, "Well that's not all - this pig saved my farm from going bankrupt". And the folks would be amazed. And the farmer would say, "That's not all - this pig saved the entire town once when the dam broke". Then somebody said to the farmer, "Well, gosh, It's pretty amazing that you have this pig, but you never did explain, why it only has three legs". And the farmer said, "Well, hell, you wouldn't want to eat a pig this special all in one sitting!"

Prawdziwa historia to niecodzienne ukazanie czytelnikom, czym jest ludzka tożsamość. Jej akcja rozpoczyna się w holenderskim metrze, kiedy upadająca na posadzkę kobieta staje się obojętna wszystkim zabieganym ludziom, niemającym czasu na zawracanie sobie głowy cudzym nieszczęściem. Do absurdalnej sytuacji dochodzi, gdy za podejrzanego zostaje uznany jedyny pragnący pomóc jej człowiek – profesor, który przybył do Holandii, by wystąpić z wykładem na konferencji dotyczącej związków nauk ścisłych ze sztuką i literaturą. Miał on opowiedzieć o wpływie konsumpcji białka na postrzeganie kolorów poprzez udowodnienie korelacji rozkwitu holenderskiego malarstwa ze wzrostem hodowli bydła i spożycia nabiału. To jednak opowieść o tym, jak złudne staje się pojęcie sprawiedliwości, co określa ludzką tożsamość oraz jak łatwo ją stracić. Historia, oprócz dziwności, jak najbardziej może stać się prawdziwa i przytrafić się każdemu. Bliska będzie też widzom The Square w reżyserii Rubena Östlunda. Pisarka wyraźnie maluje przed odbiorcą rzeczywisty obraz świata, o którym najprawdopodobniej niewielu z nas na co dzień myśli. Dodatkowym walorem są wątki dotyczące artystów. Czytając książkę Olgi Tokarczuk, tuż po wizycie w amsterdamskim Rijksmuseum, z łatwością przywoływałam w pamięci obrazy Melchiora de Hondecoetera czy Herriego met de Bles, o których pojawiły się wzmianki.[ww w. gloskultur y. pl/ opowiadania-bizarne-recenzja/]

Upadek współczesnego teatru to wręcz polski narodowy DRAMAT ...