Z wdzięcznością

W 1989 "nasi" (tak ich naiwnie nazywaliśmy) obiecywali nam sprawiedliwą Polskę. A jak już zostali wybrani to zrobili nam z Polski -Ubekistan. W 1990 roku każdy najniższego stopnia funkcjonariusz SB z "odpracowanymi" piętnastoma latami służby otrzymał prawo przejścia na emeryturę w wysokości trzykrotnej najwyższej pensji nauczycielskiej. Większość - dostala wtedy parokrotnie wyższe.

Ech, jakże naiwne były te nasze wyobrażenia o tych, których wybieraliśmy w 1989 roku... Jakże naiwne i jak strasznie dalekie od prawdy były nasze przypuszczenia w sprawie tego nowego ładu, rzekomo przez nas wybieranego... Naiwne marzenia o prawych ludziach u władzy, o uczciwości, o tej zdawałoby się wybieranej wtedy s p r a w i e d l i w o ś c i .... Piękne były to marzenia, szlachetne wyobrażenia i jakże - naiwne ...

Chyba nieliczni bywają adresatami tak pięknych i osobistych laudacji po wielu, wielu latach wspólnej pracy. I to laudacji osadzonej w dziejącej się wielkiej historii. Nie znam Pana Jasia, nie znam innych osób wymienionych z imienia i nazwiska, o których Pani Maria pisze "z wdzięcznością", a do której dołączam bukiet najpiękniejszych kwiatów.

Pani Mario, pięknie się Pani słucha, a raczej zagłębia w Pani myśli wypowiadane najprawdziwiej, bez cienia przesady czy nieszczerości.

Kiedy sięgam pamięcią do tamtych czasów to stają mi przed oczami realia biedy i zwalczanej wolności, ale też jakże wtedy powszechna zdolność do poświęceń, do poniesienia ofiary, do obrony wartości. Patriotyzm, głęboka religijność, silne więzi przyjażni.. Dobrze, że Pani Redaktor wszystko to nam przypomina. To, co często gubimy, zatracamy a co przecież tak ważne, tak cenne...

Wdzięczność, zdolność do wdzięczności - jedna z cech najbardziej ludzkich, najbardziej szlachetnych. Żle się dzieje, gdy tracimy zdolność do wdzięczności.