Opowieści lwowskie. Epilog - odc. 14 (ostatni)

Szlachetna Mistrzyni Słowa, dziękuję za wybitne, obrazowe przeniesienie do Lwowa-miasta w którym jeszcze nie byłem, ale dzięki tym opowieściom na pewno w najbliższym czasie się wybiorę. Bogu dzięki, ze radio nie wyzbyło się tej szlachetnej perełki (Marii Woś) bo dzięki temu żyje bogactwo polskiego języka i ducha. To jest autentyczne dziennikarstwo, z klasą. Młodzi adepci powinni czerpać warsztat i wiedzę całymi garściami z takich znakomitości. W oczekiwaniu na kolejne felietony i opowieści, serdecznie pozdrawiam i życzę zdrowia i sił.

Tak, Pani Mario, nie rozumiemy. Dlatego trzeba nam opowiadać i objaśniać. Dziękujemy. Czekamy na książkę - już najwyższą pora. Ukłony ze świata.