Barbara Wrońska: Opowiadam siebie

To piosenka, która jest stop klatką wdzięczności za relację bez oczekiwań. To rodzaj miłości, która nie karmi się planami i obietnicami a byciem tu i teraz w bliskości. Nawet jeśli jej bohaterowie są daleko od siebie albo mają inne życia. To piosenka o telepatycznej niemalże empatii do drugiego człowieka gdzie łapiesz czyjeś myśli na ich skraju wypowiedzenia, a kiedy wyczuwasz smutek lub rozdarcie umiesz się zaopiekować tą częścią i przysłowiowym dziecięcym: „chcę pić”.

To rodzaj relacji wolnej, gdzie nasze wybory nie są ciężarem dla drugiej osoby tylko źródłem ciągłej wewnętrznej transformacji i zmiany. To jest pełna akceptacja drugiego człowieka.

Utwór powstawał przy udziale kilku wspaniałych osób: Mateusza Hulbója (współproducenta i współkompozytora albumu „Sygnały”), Maćka Hubczaka (perkusista, producent muzyczny Songbird) podczas wstępnej pracy nad brzmieniem piosenki, Lesława Mateckiego wybitnego gitarzysty oraz Wawrzka Topy równie wybitnego basisty.