Na podłodze

W Wielki Czwartek należałoby o czym innym, ale... trzy dni temu zmarł we Wrocławiu Antoni Lenkiewicz. Z jeszcze żyjących - chyba największy bohater walki o polską niepodległość. Osiem lat spędził w więzieniach za tę walkę o naszej ojczyzny - wolność. Tytan aktywności do ostatnich lat swego życia. Kawaler Orderu Orła Białego (ilu takich na Dolnym Śląsku mamy?). Wielki Wrocławianin. Zauważył to ktoś w rozgłośni nazywającej się: Radio Wrocław?

Stanąć w prawdzie. Po prostu. Pięknie. Dla zwykłych śmiertelników Kościół zaleca Ćwiczenia Duchowe według reguły św. Ignacego Loyoli, popularnie zwane: Rekolekcje Ignacjańskie. Cztery tygodnie. Pierwszy etap: Fundament, w którym chodzi o to, aby swoje życie przeczytać Tekstem Świętym, czyli fragmentami Pisma Świętego. Do pomocy jest kapłan wprowadzający do medytacji, kierownik duchowy, adoracja, Eucharystia... Pierwszy etap kończy się spowiedzią generalną, czyli właśnie stanięciem w prawdzie. A Maria to ma, całym swoim długim życiem w służbie Prawdy i Piękna

(14)... na analogiczną, złożoną mi w tym samym czasie propozycję "wyrażoną w trybie entuzjastyczno - rozkazującym", odpowiedziałem natychmiast w sposób tak mocny i jednoznaczny, że nie usłyszałem nawet w odpowiedzi jakiegokolwiek "weż się jeszcze zastanów... Odpowiedż ta brzmiała: "Mowy nie ma! Dla NICH - NIGDY nie będę pisał!!" A swoją drogą, po krótko potem aresztowanym Robercie Chmielarczyku, przejąłem funkcję naczelnego redaktora podziemnego pisma "Młodzież".

(13) Skutkiem permanrmanentnych zmagań z Administratorem - umknął mi jeden wątek... Całkowicie tu poboczny, osobisty, ale dla jasności powinienem chyba dopowiedzieć, że ...

(12) I na koniec... Ech... Jesień 1983? MŁODZIEŻOWE DZIENNIKARSTWO? W pierwszych dniach grudnia 1983 Służba Bezpieczeństwa aresztowała we Wrocławiu pięciu działaczy Polskiej Niezależnej Organizacji Młodzieżowej, w tym Roberta Chmierlarczyka, redaktora podziemnego pisma "Młodzież". Niemal równocześnie SB wdarła się do mieszkania przy Alei Pracy, w którym siedemnastoletni wówczas Sławomir Niećko (działacz Młodzieżowych Jednostek Oporu) właśnie drukował kolejny numer obszernego biuletynu młodzieżowego "Zarysy". Zatrzymali też wówczas kolporterów pism "Wyrostek" i "Co u Nas?" Nie tak długo póżniej aresztowany został siedemnastletni Waldek Kras. Ten sam, który po latach założył słynną restaurację "Konspira". Wtedy - redagował i wydawał młodzieżowe pismo "Impuls". Sądy wydawały na tych młodych ludzi wyroki więzienia. Tak, było wtedy młodzieżowe dziennikarstwo. Nie tylko takie spod szyldu Komitetu Wojewódzkiego PZPR.

(11) Oczywiście - wymagajmy od siebie. Róbmy, co się da. Ale nie oczekujmy od siebie - cudów! Żaden nauczyciel cudotwórcą nie jest. Ma wpływ na swych uczniów, ale przebywa z nimi wszystkiego co najwyżej kilka razy po 45 miniut tygodniowo. I to nie indywidualnie, ale wraz z klasą liczącą co najmniej 32 osoby (obowiązuje zakaz tworzenia mniejszych). Każde z tych 45 miniut służy też przecież nie przede wszystkim wychowaniu, lecz konkretnym celom dydaktycznym. Można oczekiwać od siebie bardzo wiele, ale nie należy oczekiwać od siebie - cudów. I nie należy mieć do siebie pretensji o to, że nie zdołało się tych najcudowniejszych cudów (bo takich często by trzeba) dokonać.

(10) Jeśli dom, rodzice, całe środowisko, w którym młody człowiek dorasta, które 24 godziny na dobę przez 7 dni każdego tygodnia każdego roku takimi "świeci przykładami", które tak go "formuje" i robi wszystko, by wyrósł na koniunkturalistę, które przez kilkanaście lat swe latorośle "wychowuje" na sprzedajnych karierowiczy - to co może na to poradzić nauczyciel czy wychowawca? Na coś takiego najlepszemu, najbardziej ofiarnemu, najbardziej etosowemu nauczycielowi naprawdę bardzo trudno cokolwiek poradzić.

(poprzedni wpis był 8, ten jest 9, o ile w końcu Administrator - cenzor łaskawie pozwoli go zamieścić, ciągle bowiem przeszkadza, jak może. Czy ja tu cokolwiek nieprzyzwoitego piszę??) I z tym właśnie Pani redaktor miała do czynienia... I czyż miała Pani możliwość COKOLWIEK na to poradzić?

Poznałem wielu, dla których "ambicja" to "iść po trupach", to "sprzedać wszystkich, nawet ojczysty kraj". Takich "ambitnych" mamy dziś w Polsce "skolko ugodno". Są oni tym dobrem naturalnym, którego nigdy nam nie zabraknie. Jak ktoś takich nie zna to wystarczy, żeby telewizor włączył. Mnóstwo rodzin i niezliczone szkoły wychowują takich właśnie - "ambitnych".

(7) ...pojęcia AMBICJA mylić nie należy z oportunizmem, z koniunkturalizmem, z gwałtem na elementarnych wartościach w imię osobistych celów, ze szmaceniem się dla własnych korzyści. Ambicja - nie może być podłością. Ambicja - nie może równać się ZDRADZIE.

(6) Ambicja - to słowo piękne, wyrażające cechę jak najbardziej pożądaną. Ogromnie pożądaną! My Polacy stanowczo zbyt mało jesteśmy ambitni. Dociskały nas do gleby najpierw rządy zaborców i okupantów, potem tyrania PRL- u a potem ci najskuteczniejsi - rzecznicy "pedagogiki wstydu". Ci głoszący, że nasza ojczyzna to "stara brzydka panna bez posadu", że Polska "powinna znać swoje miejsce w szeregu", że podporządkować się musi w imię wdzięczności, lojalności i z pamięci o tym. co uczyniła (bo i historię nam od roku 1989 fałszują skuteczniej, podlej i na bardziej masową skalę niż przed tym nieszczęsnym rokiem). Ambicja więc - to rzecz piękna i pożądana. Ale...

(5) Próbuję dalej - może Administrator - cenzor (gorszy, niż za PRL - u, bo tu ani sensu dociec żadnego nie sposób ani gadać z kimkolwiek nie ma jak) tym razem nie zablokuje (choć blokuje co najmniej połowę a tym razem większość). Próbuję więc... O niektórych szkołach mawia się, że kształcą nie tylko zdolnych, ale zarazm - ambitnych... Lecz niestety - często nie z żadną zdrową, szlachetną czy naturalną ambicją mamy do czynienia. De facto - z ŻADNĄ prawdziwą ambicją. Z ŻADNĄ - godną tego słowa. To znaczy - są w tych szkołach bez wątpienia także prawdziwie, zdrowo - ambitni. To jednak ani nie reguła ani nie przypadek większości. A dowód, jeden z bezliku - choćby też w tym właśnie felietonie...

(4) No nie daje "Administrator" wpisywać ... Co tu się wyprawia? Jeśli dzisiejsi szefowie Radia Wrocław są tacy, jak ten "Administrator" to podziw bezmierny Pani Redaktor się należy, że z takimi Pani wytrzymuje... S T R A S Z N E !!

(3) I też właśnie wtedy dostałem bardzo podobną propozycję. Propozycję w trybie - "entuzjastyczno - rozkazującym". Wspartą też wizjami szans, jakie przede mną stają. Całą harmonią korzyści nie tylko dorażnych (że będę protegowanym "wszechmocnego dyrektora mogącego wiele i poza murami szkoły, możliwościami zarobku itd.), perspektywami skorzystania z życiowych szans, "otwarcia się przede mną wielu drzwi, których wielu nie będzie dane przejść itd...)....

(wpis nr 2) Doskonale pamiętam ten czas, o którym Pani Redaktor w swoim felietonie opowiada. Tak, jak ów nieszczęsny przyszły "doktor Tomek", też byłem wtedy uczniem szkoły średniej. Choć nie tak "elytarnej", jak XIV LO. I pamiętam bardziej, niż doskonele, wszystkie nastroje, postawy, poglądy - powszechne i jednoznaczne w mojej klasie, szkole, w moim środowisku równieśniczym i nie tylko rówieśniczym...

Zdecydowanie i jednoznacznie STWIERDZAM, że Pani Redaktor czyni sobie zarzuty ZUPEŁNIE NIEUZASADNIONE. A dlaczego - napiszę tutaj, o ile ten pożałowania godny "Administrator Strony" zezwoli na ich opublikowanie. Gdyż, nawiasrm mówiąc, ów "Administrator" prowadzi tutaj działalność nikczemną i bez cienia wątpliwości - szkodliwą. Standard tego procederu - to uniemożliwianie zamieszczania wpisów. Przynajmniej w przypadku moich - bez literalnie żadnych dających się uzasadnić powodów. Nigdy nie jestem w stanie przyczyn tej podłości dociec, bo tego podłego procederu uzasadnić się - nie da. Żle, oj bardzo żle, dzieje się z Radiem Wrocław... :( . Gdyby nie Pani Redaktor Maria Woś - ja i wielu (wiem to dobrze) innych nie byłoby już jego słuchaczami. A tyle tu przecież kiedyś pięknych dzieł powstawało... Pani Redaktor! Pani głos brzmi świetnie i reszta też znakomita! Niech Pani się trzyma mocno! Tylko z powodu Pani działalności wielu nadal słucha Radia Wrocław!!

Każdego felietonu Pani Redaktor zawsze warto posłuchać. I to wiele razy.