Do Radia Wrocław po raz pierwszy zajrzałem w 1994 roku. Ponoć tak dobrze komentowałem mecz piłkarskiej reprezentacji radiowców na jednym z miejskich pikników, że wpadłem Komuś w ucho. Potem znów zajrzałem. I znów. A potem Ktoś, kto znał Kogoś, powiedział mi: co tak będziesz ciągle zaglądać, wydawać pieniądze na bilety tramwajowe, zostań. No i przekonał. I tak mniej więcej od połowy 1995 roku już tu nie zaglądam. Jestem.

PS. Teraz sam grywam w piłkarskiej reprezentacji Radia Wrocław. Permanentnie bez sukcesów. Dlatego jak nikt rozumiem piłkarzy reprezentacji Polski. Boiskowy atut? Robienie atmosfery w szatni. Bo, jak głosiło hasło przewodnie kadry biało-czerwonych na jednym z dużych futbolowych turniejów, "Liczy się sport i dobra zabawa".